Hé Amber,waar gaan we deze vakantie naartoe? Amber zucht even. We gaan misschien op vakantie. Iris haar glimlach verdwijnt. Maar …. De dolfijnen dan?
Ja Iris zegt Amber. Het is me weer gelukt!
Wat is weer gelukt? Als Amber het verbaasde gezicht van Iris ziet schiet ze in de lach. Oké nu snap ik het! Iris schiet ook in de lach. Je had je gezicht moeten zien schreeuwt Amber.

Amber! Oh,Oh dat is mijn moeder zegt Amber sarcastisch. Ja mam roept ze terug. Als Amber nog even lachend naar Iris kijkt,staat haar moeder al in de kamer. Amber……Iris..zegt Amber’s moeder lachend. Mam… zegt Amber plagend. Haar moeder lacht. Nou vertel dan! Oké je weet toch die ene soap- serie waar ik auditie voor heb gedaan? Ja zegt Amber. Ik heb de rol! Wat! Schreeuwt Amber.
Dus….. vraagt Iris die daarvoor in het gesprek in slaap was gevallen. Je weet toch die ene nieuwe soap? Vraagt Amber. Oh ja die! Vet cool heeft u de rol!? Ja zegt moeder een beetje geïrriteerd. Nu snap ik het zegt Iris en ze slaat zichzelf tegen haar voorhoofd. Maar we moeten helemaal naar  Curaçao. Oh dus dan gaan we niet op vakantie? Vraagt Iris. Neeeeeee…..Zegt  Amber’s moeder,want we gaan daar op vakantie zegt moeder. Vet cooool zeggen Amber en Iris in koor. Maar zijn daar wel dolfijnen vraagt Iris wanhopig. Tuurlijk er is daar zelfs een dolfijnencentrum zegt moeder.
Jippppppiiiieee!!  Schreeuwt Amber en ze wijst naar Iris om haar te wenken dat zij mag schreeuwen. Iris haalt heel diep adem en roept dan Joooooeeeehhhooooeee!! Mijn oren doen nog steeds pijn zegt Amber. Amber’s moeder was ondertussen al weg.
He Iris wat zullen we in Curaçao doen? Uhhh….Iris kijkt heel serieus en zegt dan : we gaan dolfijnen redden! Wauw Iris dat is het mooiste wat je ooit hebt bedacht. Maar hoe wou je dat dan aanpakken Iris? Uhhh… We kunnen vrijwilligers uit het dolfijnencentrum vragen? Ja! Amber en Iris zijn helemaal door het dolle heen.
Amber! Ja mam! Amber’s moeder staat alweer in de kamer haar gezichts uitdrukking voorspeld niet veel goeds. Er is iets Amber zegt moeder. Papa en ik hebben niet genoeg geld om Iris mee te nemen op vakantie. De 2 meiden kijken elkaar aan. Maar…Maar ik ga altijd mee zegt Iris. We weten hoe jammer het is maar we komen er misschien wel uit.
Ondertussen toen moeder wegliep kreeg Amber een idee. Iris, wij kunnen ook geld verdienen! Hoe dan? Vraagt Iris. We doen iets waar we goed in zijn bijvoorbeeld…..Dansen! Vult Iris aan. Ja zegt Amber en dan vragen we mensen om geld in een doosje te doen. Ja en dan…Dan geven we dat geld aan mijn ouders zegt Amber. Kom we gaan naar buiten zegt Iris. Maar we moeten nog een dans bedenken. Ja…. Ja Amber alles op zijn tijd.
Amber en Iris zitten even later bij een meertje. Hé Amber hoor je dat ook? Iris doet haar hand achter haar oor om het geluid nog beter te kunnen horen. Ja ik hoor nu ook wat. . Huh! Amber kom snel. Amber loopt naar Iris, wat is er? Er ligt hier een dolfijn!! Wat dat..Dat kan niet! Amber komt nog dichter bij staan. We moeten dierenambulance bellen!
Iris pakt haar mobieltje al en belt de dierenambulance. Even later is de dierenambulance er een vrouw legt de dolfijn in de wagen. De vrouw bedankt Amber en Iris en ze geeft hen allebei 200 euro, omdat het een heel speciale soort was. Als Amber en Iris thuis zijn vertellen wat ze in die korte tijd hebben beleefd. Amber’s ouders staan met open mond te luisteren.
Aan het einde van het verhaal geven ze allebei het geld aan Amber’s vader. Wat knap gedaan nu kan Iris mee en hebben jullie ook nog eens een leven gered! Nou meiden we kunnen maar 1 ding zeggen hè?!  We gaan op :